سیلوهای فولادی وسایل ذخیره سازی فولادی هستند که عمدتاً برای ذخیره سازی مواد دانه ای مانند سیمان، خاکستر بادی و غلات استفاده می شوند. از سال 2013، استفاده از آنها برای ذخیره سازی مایعاتی مانند اسید سولفوریک گسترش یافته است. این فناوری از کاربردهای ذخیره سازی غلات در خارج از کشور در اوایل قرن بیستم سرچشمه گرفت. از آنجایی که کشور من سیلوهای فولادی موجدار گالوانیزه را در سال 1982 معرفی کرد، به تدریج سه نوع اصلی را توسعه داد: سیلوهای فولادی پیش ساخته، لیپی{6}} و بزرگ. بر اساس مواد سیلو، آنها را می توان به عنوان سیلوهای فولاد کربنی، سیلوهای فولادی گالوانیزه و غیره طبقه بندی کرد. فرآیندهای ساخت و ساز شامل فن آوری های رول شکل دهی، اتصال مارپیچی و جوشکاری فولاد است.
سیلوهای فولادی با هوابندی بالا و استحکام ساختاری با ظرفیتهای یک سیلو از 10000 تا 100000 تن مشخص میشوند. سیلوهای پیش ساخته از صفحات موجدار به صورت پیچ و مهره استفاده می کنند و برای سیلوهای کوچک زیر 2000 تا 3000 تن مناسب هستند. سیلوهای Lippey توسط واحدهای نورد مارپیچی تشکیل شده و دارای ظرفیت کمتر از 5000 تن هستند. سیلوهای جوش داده شده بهترین هوابندی را ارائه می دهند و می توانند 5000 تا 100000 تن مواد را ذخیره کنند. با قطر 20-60 متر مدت ساخت حدود 3 ماه می باشد. در مقایسه با سیلوهای بتنی سنتی 50 درصد در هزینه صرفه جویی می کند و مزایایی مانند وزن سبک، ردپای کوچک و قابلیت استفاده مجدد دارد.
